Oktober 2018

Oktober 2018

De oudste pagina’s staan van onderen.

Eerdere verslagen:

8 oktober

We zijn op reis gegaan en het reisverslag kunt u lezen op Camperlanden.eu Als we weer thuis zijn gaat het weer hier verder.

7 oktober

De camper klaar gezet en water e.d. gevuld zodat we morgen zo kunnen vertrekken. Tevens hard bezig e-mail adressen te verzamelen voor een grote reünie van de Rijkspolitie, district Middelburg, die ik volgend jaar met een collega organiseer. Maar eerst bij mijn jongste dochter en schoonzoon eten, gezellig met de kleinkinderen erbij.

Maroa, mijn kleindochter,  moet een scriptie maken over de tweede wereldoorlog i.v.m. een bezoek dat ze aan het concentratiekamp Vught gaan brengen. Omdat haar Opa

ondergedoken heeft gezeten en ze het daarover wilde hebben heb ik voor haar opgezocht wat mijn moeder (haar oma) over haar trouwdag schreef en wat gegevens uit het boek “Opdat wij niet vergeten” over het verzet door predikanten. Mijn moeder schreef over mijn vader Jan-Willem en zijn broer Bé het volgde:

 

Onze Trouwdag

Door Riek Slingenberg – de Wilde.

Daar Jan Willem abactis corporis was van het studenten Corps in Kampen, kreeg hij in 1942, 3 maal huiszoeking door de Duitsers. Hij was de eerste keer gelukkig niet thuis, want hij had met Prof, de Hartog een ondergrondse vergadering in Harderwijk. Ik ben toen naar Zwolle gegaan om ze op te vangen.

Jan Willem is toen meteen naar z’n broer, Bé, in Bierum gegaan. Bé was net thuis uit de gevangenis. Hij was opgepakt omdat hij voor de Koningin had gebeden. Dat is gelukkig ook goed afgelopen.

Jan Willem is toen ondergedoken bij verschillende boeren in Groningen. Waar wist ik niet, dat was te gevaarlijk. Hij heeft toen zijn studie afgemaakt. Als hij klaar was voor een tentamen, kreeg ik een brief om het af te spreken met een Prof. Die nam contact op met de ondergrondse, en ging dan naar hem toe op een speciale plaats. Zo is ook het eindexamen geregeld. Toen gingen er vier Profs naar hem toe.

Na de luchtlanding in Arnhem waren z’n papieren voor zijn opsporing in Arnhem volgens de ondergrondse. Dus toen hij afgestudeerd was, kon hij wel in Groningen preken. Hij kreeg direct een beroep naar Rodeschool, waar ze niet wisten dat hij ondergedoken was. Dat heeft hij pas bekend gemaakt na de oorlog. Na veel brieven, die ik naar Bé stuurde zijn we overeengekomen om 13 maart 1945 te trouwen in Rodeschool. We wisten toen niet dat de oorlog gauw afgelopen zou zijn. Anders hadden we wel gewacht.

In ben toen op de fiets naar Rodeschool gegaan. Met de trouwjapon (die ik had overgenomen) en van alles en nog wat. Het was een moeilijke tocht, want de meester bruggen waren kapot, en moest ik met bootjes over. Een dag voor de trouwdag zijn Alie en jan nog gekomen uit Friesland op de fiets. We zijn op de trouwdag van uit Bierum naar Uithuizermeden (waar het gemeentehuis was) met boerenkarren met een grote knol ervoor 10 kilometer verder getrouwd. Toen terug naar Rodeschool waar Bé ons huwelijk heeft bevestigd. Er was geen familie bij, wat wel erg was.

Na de dienst hadden we receptie in de kerk. Van de één kregen we een pakje koffie, thee, boter, olie enz. enz. Om vier uur zijn we naar een boer gegaan, en kregen we een koffiemaaltijd aageboden. Daar ben ik wel overstuur geweest, het was allemaal erg vreemd. Jan Willem was ook bang dat het toch doorgegeven was, waar hij zat. We moesten toen ‘s avonds allemaal om acht uur binnen wezen. Wij zijn toen naar de pastorie gegaan, waar de buren bezig waren de kachel aan te maken met stroo, dus het was allemaal rook. Eten hadden we wel, maar geen hout, dat was er niet in Groningen. Dus moest ik op stroo koken, wat heel moeilijk was, je moest erbij blijven staan. De kerkeraad had het huis een beetje aangekleed, want onze meubels konden niet komen. Dat was pas na de bevrijding, we hadden ook niet zo veel, want er was niets te koop. De boeken voor Jan Willem heeft een boer opgehaald uit Kampen. Bloemen waren er ook niet voor het Bruidsboeket, die moest Jan Willem zelf plukken. Van de gemeente kreeg hij cyclamen, en op de trouwdag moest hij nog sneeuwklokjes plukken.

Toen we een week getrouwd waren, kwamen Bé en Alie met vier kinderen op een grote boerenkar naar ons toe, er werd daar erg geschoten en ze moesten weg. De kinderen hebben toen in de kelder geslapen. Ze zijn gebleven tot na de oorlog. Jan Willem en Bé gingen vaak naar Delfzijl om gewonden te bezoeken, daar werd nog steeds geschoten.

Op Bevrijdingsdag zijn er in Uithuizermeden ze kinderen dood geschoten van ui Borkum in Zee. Ze waren aan het feestvieren. Jan Willem was consulent in Uithuizermeden en moest de begrafenis leiden van vier kinderen. Het was verschrikkelijk en hij heeft het er erg moeilijk mee gehad. Want het was zijn eerste begrafenis.

Er zijn er niet veel die zo’n trouwdag hebben gehad, vandaar dat ik het opschrijf, alleen jammer dat Jan Willem het niet meer kan lezen.”

6 oktober

Vanmorgen naar Hotel van der Valk in Goes geweest, waar het bestuur van de CCN was om over diverse onderwerpen de mening van de leden te horen. Een prima initiatief. Ook geven ze meer aandacht aan camperplaatsen dan het vorige bestuur, dus een goede wending. Daarna een nieuwe sluiting aan de koelkast gezet en nog wat kleine dingetjes gedaan. Morgen de camper klaarmaken om maandag nog een paar dagen op stap te gaan.

5 oktober

Alweer twee jaar geleden dat mijn collega en vriend Johan van Opdorp overleed. Het leven gaat snel. Bij mijn dochter even helpen omdat er een aantal pakjes komen voor haar studio en zij moeten werken. Vanmiddag vanaf 16.00 uur een reünie van enkele groepen van de Rijkspolitie waar ik mee gewerkt hebt in Slot Oostende.  Het was gezellig met 36 oud collegaas.  Tevens al wat nagedacht over een reünie voor heel de politie Zeeland in 2019. Het is dan 25 jaar geleden dat ze het beste politiekorps van Nederland ten grave hebben gedragen. Een domme fout die onherstelbaar is. Maar al met al een gevarieerd dagje.

4 oktober

Boodschappen gedaan, gefietst en foto’s gemaakt. In juni vroeg ik bij alle Zeeuwse gemeenten een overzicht van nevenfuncties, openbaarmaking is een wettelijke verplichting. Ondertussen is het overzicht van enkele gemeenten nog steeds niet compleet. Schandelijk natuurlijk dat mensen die ons besturen zich niet aan de wettelijke verplichtingen houden, maar dat zijn we ondertussen gewend. Uit school komt Jay gezellig en blijft natuurlijk frite eten.

3 oktober

Heerlijk weer vandaag, dus eerst een rondje gefietst en foto’s gemaakt. Na de lunch nog een keer wezen fietsen met Maddy Verburg.

Deze diashow vereist JavaScript.

2 oktober

Een terugkoppeling gehad van iemand die ik van advies had gediend i.v.m. een klacht. Daarnaast overleg gepleegd met een collega waar ik een reünie mee organiseer.

1 oktober

Een regenachtige dag, dus aan de websites gewerkt en nog wat zaken voorbereid voor de reünie van de voormalige staf, verkeers- en recherche groep van de Rijkspolitie Middelburg. Dit toen we nog werkten op de bureau’s aan de Groenmarkt en Vrijlandstraat. Jammer genoeg zeggen er nog wat mensen af. Altijd vervelend als men het al weken weet en het afzeggen nu pas gebeurd. ‘S morgens toch even gefietst en natuurlijk nat geworden 🙁

Share