Camperen toen en nu.

Camperen toen en nu.

Toen we in 2000 pech kregen met onze auto en caravan, konden we als vervangend vervoer een camper huren en, ja we waren verkocht. We verkochten de auto en de caravan en kochten onze eerste camper een Mirage op een Volkswagen T4. Na een gasontploffing, veel pech en ergernis, maakten we er een fijne camper van. (Hierna kochten we nog een FFB 580L en een Hymer Camp, de laatste met een verkeerde motor}.

We reisden door Europa en stonden overal vrij waar we het leuk en mooi stonden. Natuurlijk ook toen, geen keggen, luifels en andere zaken buiten. Je werd nooit weggestuurd of bekeurd. Je kon bij veel benzinestations water innemen en zelfs je toilet cassette legen. Je gaf de pompbediende een fooi en vaak tankte je dan ook. Het was een heerlijke vrijheid, onderweg boodschappen doen en rondtrekken. Genieten. In Nederland was dat toen ook nog goed mogelijk als je niet aan de kust ging staan. Had je een probleem met je camper dan hielpen we elkaar, je stak je hand op tegen mede-camperaars. Een mooie tijd.

Natuurlijk was Nederland minder campervriendelijk dan veel andere landen. Om te proberen Nederland wat campervriendelijker te krijgen, eventueel met gerechtelijke procedures, richtte ik samen met Guus Verdult de Camper Club Nederland (CCN) op. Helaas is deze club door allerlei oorzaken meer een reisorganisatie geworden dan een actieve club om Nederland te veranderen. Ik was erelid, maar heb dit door allerlei trieste ontwikkelingen binnen de club ingeleverd.

In 2010 konden we stoppen met werken en gingen we direct lang op reis. Vrij staan kon toen ook nog op veel plaatsen, maar in de loop der jaren werd dat steeds minder. Het aantal campers in Europa steeg jaarlijks en we zagen zaken veranderen. Camperaars die net als wij snapten wat camperen was en is en camperaars die denken dat je vrij mag overnachten en daarbij luifels uit kunt zetten, de BBQ aan kunt zetten en doen of je op de camping bent.  Je zag aankomen dat dit problemen zou opleveren. Langzaam werd het vrij overnachten steeds vaker verboden en op dit moment zelfs in landen waar je prachtig vrij kon staan, zoals Spanje en Portugal. In deze landen is het nu verboden.

Wij denken dat helaas de mooie tijd, zoals wij graag camperden, zijn langste tijd heeft gehad. De oorzaken naar onze mening:

  • Mensen en dus ook camperaars worden steeds luxer, men wil een douche, toilet en stroom.
  • Bij vrij staan houdt men zich niet aan de (ongeschreven)regels. Men dumpt zwart en grijs water op niet daarvoor bestemde plaatsen. Propt kleine afvalbakjes overvol in plaats van het afvel even mee te nemen waar het netjes gelost kan worden.
  • Er komen te veel campers.

Men zal dus vaker op camperplaatsen en campings zijn aangewezen, die er in veel gebieden te weinig zijn, waardoor men reserveren wil men een plaats hebben. Het camperen zal steeds meer op kamperen gaan lijken en de vraag is dan of de camper daar wel zo handig voor is omdat een camper een zwerfauto is zoals onze zuiderburen altijd zo mooi zeggen. Maar zelfs met die veranderingen blijft camperen prachtig.

 

 

Share

Over Martin

Gepensioneerd Inspecteur van Politie en toezichthouder (privacy)wetgeving binnen een politieorganisatie. Jarenlang camperaar en initiatiefnemer en oprichter Camper Club Nederland (CCN). Getrouwd, twee gehuwde dochters en twee geweldige kleinkinderen.
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags . Bookmark de permalink.