Kromme zaken.

Kromme zaken

Op de pagina kromme zaken stellen wij zaken aan de orde die naar onze mening vreemd zijn, of juridisch onjuist.

Overnachten in een camper.

Artikel 2 Protocol 4 van het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens zegt:

  1. Een ieder die wettig op het grondgebied van een Staat verblijft, heeft binnen dat grondgebied het recht zich vrijelijk te verplaatsen en er vrijelijk zijn verblijfplaats te kiezen.
  2. Een ieder heeft het recht welk land ook, met inbegrip van het eigen land, te verlaten.
  3. De uitoefening van deze rechten mag aan geen andere beperkingen worden gebonden dan die bij de wet zijn voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk zijn in het belang van de nationale veiligheid of van de openbare veiligheid, voor de handhaving van de openbare orde, voor de voorkoming van strafbare feiten, voor de bescherming van de gezondheid of van de goede zeden of de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.
Dat een camper een verblijfplaats is, hoeft geen toelichting. Er is voldoende jurisprudentie en ook in de gemeentelijke APV’s wordt gesproken over “”recreatief nachtverblijf”. Verdragen gaan boven de Nederlandse wetgeving. Hoe kunnen gemeenten overal verbieden in een camper te overnachten, zij handelen naar mijn mening in strijd met artikel 2 van Protocol 4 bij het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens.

Welke gemeentelijke jurist kan mij dit uitleggen?

Ik heb heel een groot aantal gemeenten en de Vereniging Nederlandse gemeenten aangeschreven. Mijn brief met argumenten, de reacties en commentaren leest u op deze pagina.

_________________

Huisdieren en campings.

Op campings wordt vaak een bedrag van enkele euro’s in rekening gebracht voor huisdieren (vaak honden), terwijl er geen enkele voorziening voor huisdieren zijn en deze buiten de camping gelucht moeten worden. Waarom vraagt de camping een vergoeding, terwijl er geen enkele dienst wordt geleverd?

We zijn benieuwd naar reacties van campingeigenaren?

Afleveringskosten.

Als je een nieuwe of gebruikte camper koopt worden er vaak afleveringskosten gerekend. De kosten lopen per handelaar nogal uiteen afhankelijk van de dealer. Onduidelijk is vaak wat er voor gedaan wordt. Naar mijn mening moet de verkoper duidelijk maken waar de kosten uit bestaan. Vanaf 1 november 2016 moet dit in de aangegeven prijs zitten

 

Share

2 reacties op Kromme zaken.

  1. Roland Zwiebel schreef:

    Je vraagt hierboven hoe het kan dat gemeenten het nachtverblijf kunnen verbieden terwijl het Verdrag dat kennelijk niet toestaat. Welnu, het antwoord is toch betrekkelijk eenvoudig. Lid 3 van artikel 2 zegt dat het recht “aan geen andere beperkingen worden gebonden dan die bij de wet zijn voorzien”. In Nederland kennen wij het begrip formele wet (vastgesteld door Staten-Generaal en gepubliceerd in Staatscourant), maar in Verdragen moet “wet” altijd worden uitgelegd als “wet in materiële zin”: een algemeen geldend besluit, gebaseerd op een formele wet. Zo kennen wij onder meer AMvB’s, KB’s, Ministeriële verordeningen, Provinciale en Gemeentelijke Verordeningen en Waterstaat-keuren, die allemaal “wet” zijn in de zin van Verdragen.

    • Martin schreef:

      Dat is mij natuurlijk bekend, maar u moet dan wel doorlezen want er staat ook “en in een democratische samenleving noodzakelijk zijn in het belang van de nationale veiligheid of van de openbare veiligheid, voor de handhaving van de openbare orde, voor de voorkoming van strafbare feiten, voor de bescherming van de gezondheid of van de goede zeden of de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen”.
      Het openbaar gezag mag zich daar slechts in mengen voor zover dat noodzakelijk (pressing social need) is. Dit noodzakelijkheidsvereiste betekent volgens vaste jurisprudentie van het Europese Hof in dat de verbod moet worden gerechtvaardigd door een zwaarwegend maatschappelijk belang (pressing social need), en in overeenstemming moet zijn met de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. Dit wil kort gezegd zeggen, dat het verbod in een juiste verhouding moet staan tot het nagestreefde doel (proportionaliteit), en dat het doel niet op een minder ingrijpende wijze bereikt kan worden (subsidiariteit). Het EVRM geeft aan dat er vooraf een afweging moet plaatsvinden op de genoemde gronden. Ook de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties geeft dat in zijn schrijven d.d. 8 mei 2013 aan. In alle andere gevallen is de gemeente niet bevoegd de beperkingen aan burgers op te leggen.

Geef een reactie